‘నిన్న లేని అందమేదో’ (20)-వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ


రాత్రి పెద్దగా నిద్రపోలేదని వాసంతికి తెలుసు. ఏదో అలవోకగా ఉదయం పనులన్నీ చేసుకుని పోతోంది. జారుతున్న తీగెను గట్టిగా కట్టి బాల్టీలోని బట్టలు తెచ్చి ఆరేస్తోంది. ఎవరో లోపలి నుంచి అంటున్నారు,’ ఈ పిల్లవి అన్నీ వెర్రి చేష్టలే! ఒక వైపు వాన వస్తుంటే ఈ బట్టలు ఆరేయటం ఏమిటీ?’
ఈలోకం లోకి వచ్చింది వాసంతి. నవ్వొచ్చింది. నిజమే! తడుస్తున్నా తనకి తెలియలేదు. గబ గబా అన్నీ తీసేసి లోపలికి వెళ్లిపోయింది. కిటికీ దగ్గర చూస్తూ నిలబడింది. తోటలోని మట్టిలోకి నీరు జారుకుంటూ వస్తోంది. ఏవరో ఆహ్వానిస్తున్నట్లు ఆ ధార మీద ఒక్కొక్క చినుకు అలా పడి ఆడుకుంటోంది…పెళ్లి వారు లోపలికి వస్తుంటే అక్కడ నిలబడి ఎవరో చక్కగా పన్నీరు చల్లినట్లు ఉంది.
‘ కాఫీ కూడా తాగవా?’
వెనక్కి తిరిగింది. కిటికీలోనే పెట్టి ఉంది కాఫీ! గబుక్కున గ్లాసు తీసుకుంది.
‘ దయ్యాన్ని చూసినట్లు చూడకు వాసంతీ! నిద్రలో చూసినట్లున్నావు. వాటిని అక్కడే వదిలేయి! ‘, పిన్ని తలుపు దగ్గర నిలబడి అంటోంది…
‘ నీ దుంప తెగ! నీ పిన్నినే! ఏమయింది నీకు?’
గొంతు సద్దుకుంది. ఇంక మాట్లాడకపోతే ఇంకో అరగంటలో డాక్టరు ఇంటి ముందు ఉండగలడు!
‘ ఏమీ లేదు పిన్నీ…వాన…’
‘ ఓహో! వాన కదూ? కరెక్టే! ఈ మధ్య మనం వాన చూడటం మరచిపోయాం. కొన్నాళ్లకి ఇదో పెద్ద వింత అయిపోతుంది. నిజమే! ఏమిటీ నీ సమస్య? స్నానం చేసి శృతి చేసుకోవా?’
‘ ఓ! చేస్తాను పిన్నీ! కొద్దిగా నీరసంగా…’
‘ కానీ…ఆడ పిల్లలకు అంత బధ్ధకం పనికి రాదు!’
పిన్ని వెళ్లిపోయింది. నిజమే. ఈ పిన్ని అసలు మాట వెతుక్కోదు. ఏ రోజూ సంగీతం అభ్యాసం మాన నీయదు. మంచిదే! కిటికీ బయట సంగీతం వింతగా ఉంది. వాన కూడా ఒక విచిత్రమైన ఒరవడి అలవరచుకున్నట్లు ఉంది. అక్కడో చినుకు తుళ్లు మంటోంది, ఇక్కడో చినుకు ఇదిగో అంటోంది. దీపావళి రాత్రి అన్ని టపాకాయలు అయిపోయాక అక్కడక్కడ ఒకటో రెండో పేలుతూ ఉంటాయి…అలా ఉంది వరస!
ఇంక పడదు ఈ వాన అనుకుని మరల కిటికీలోంచి చూసింది. ఇంతలో గబ గబా స్కూలు పిల్లలు ఒక్క సారి బయటకు వచ్చినట్లు జోరుగా అందుకుంది. భార్యా భర్తలిద్దరూ మాటకు మాటా అనుకుంటున్నట్లు, కొత్త దంపతుల సరాగంలా, వంటింటిలోంచి వినిపిస్తున్న ఏదో కొత్త ఆగంలా, బాలమురళీ గారి సరిక్రొత్త రాగంలా, టి.వీ సీరియల్ లోని తరువాయి భాగంలా…చినుకుల చప్పుడు పోటీ పడుతోంది…
~~~***~~~

వీణను జాగ్రత్తగా పట్టుకుంది వాసంతి. వాకిట్లో వాన వెలిసింది. ఏదో పసివాడి ఏడుపు ఆగిపోయి నిద్రలోకి జారిన నిశ్శబ్దం…తోటలోని నీరు నేను కావాలనే జారిపోతాను అంటున్నట్లుంది. వీణను పట్టుకుని కూడా వాసంతి వినపడనివి వింటోంది. ఏమిటో ఆ ఆలోచన. అలా ఆ పిల్లని ఎవరైనా గుమ్మం దగ్గర నుంచి చూస్తే ఒక బొమ్మ గీస్తున్న కళాకారుడికి మాడల్ లా కూర్చుందా? అనిపిస్తుంది. ఆ ప్రశాంతతలోకి ఈ నాదం ఎలా పంపాలి? ఎందుకు పంపాలీ? నీరు ఎక్కడికో జారిపోతున్న చప్పుడు ఎందుకో తనని కదిలిస్తోంది. రోజూ శృతి చేసుకోవాలి…ఈ వీణను పలికించాలి…అసలు ఈ తీగెలు ఇలా ఎందుకు? తీగెలను ఇలా అటూ ఇటూ లాగి, బంధించి, అక్కడ తాకీ, ఇక్కడ కదిలించి సరిగమలనీ, సంగీతమనీ, సామవెదమని ఒక పాట పాడేస్తాడు మనిషి! ఈ మనిషి అసలు ఎంత దుర్మార్గుడు?…ఏమిటీ ఈ ఆలోచన? వీణ మీద ఉన్న తీగెలను ప్రేమతో నిమిరింది. అలవాటుగా వేలి కొసలతో కదిలించింది. అవును మేమే అన్నట్లు ఏదో వినిపించింది. మేమె! అంటున్నాయి ఆ తీగెలు. వీణ మీద నుంచి తల పకి ఎత్తింది వాసంతి. ఎదురుగా కిటికీ! ఆ తరువాత తోట, జారుతున్న నీరు, దూరంగా మరేదో… మరో కిటికీ…ఎక్కడో ఒక మెరుపు, ఒక ఉరుము…
ఎంతో కాలంగా వీణ వాయిస్తోంది వాసంతి. ఎందుకో మొదటి సారి ఆ తీగెలలోంచి మరేదో నాదం, తెంచుకు పోవాలనే నినాదం వినిపిస్తోంది. మరల వీణ వైపు చూసింది. ఇందులో వినిపించని పాటలు దాక్కున్నాయా? ఆలోచించింది.
‘ శృతి…శృతి చేయి వాసంతీ, ఏమిటి ఆ పరధ్యానం?’
పిన్ని చెబుతోంది.
కట్టు బాటులే విద్యలకు ఆయువు పట్టులా? సరిగ్గా బంధింపబడటమే నిజమైన శృతా?
ఏమిటి ఈ ఆలోచన? ఈ లోకం లోకి వచ్చింది. మరల తీగెలను మీటింది.
కొద్దిగా ఈ సారి బాధగా ఉంది. ఎవరైనా శృతి చేసి ఇయ్యమంటే క్షణంలో శృతి చేసి ఇచ్చే వాసంతి చిత్రంగా తీగెలను కదిలిస్తోంది. ఇవన్నీ భిన్నంగా మ్రోగాలనే అనిపిస్తోంది ఆ పిల్లకి…
శృతి తప్పాలని ఉన్నది. పాలు విరగాలని అనిపిస్తోంది. పొంగాలని ఆశ లేదు. ఏమో! విరిగిన పాలే కదా కళాఖండాలను తయారు చేసేది? ఆపి నవ్వుకుంది. కిటికీలోంచి చల్లని గాలి వీస్తోంది. నీరు జారిపోయినట్లుంది. మోత ఇక లేదు. మట్టి సువాసనలు వెదజల్లుతోంది. పెళ్లి మేళాలు ఆయిపోయినట్లున్నాయి.

పన్నీరు కంటే గంధమే ఎక్కువగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది.

‘ నీరు లేన్ని గంధం ఎలా ఉంటుంది? నీరు జారిపోయినా తనలో దాచుకుని నేను ఇదిగో అంటోంది ఈ నేలగంధం! చూశావా  పిన్నీ?’

పిన్ని తలుపు దగ్గర నిలబడింది. నడుము మీద చేయి పెట్టింది.

‘ ఏమయింది నీకు? పిచ్చి పట్టిందా?’

జవాబు చెప్పలేదు వాసంతి. చిరునవ్వు నవ్వింది. కళ్లు పెద్దవి చేసింది. పిన్నికి పిచ్చి పిచ్చిగా ఉంది.
అవునన్నట్లు తల ఆడించింది వాసంతి…
~~~***~~~

(తరువాయి భాగం త్వరలోనే)

రచయిత: srikaaram

నేను తెలుగు, హిందీ, ఆంగ్ల భాషలలో కథలు, నవలలు, నాటకాలు రచిస్తాను. ప్రస్తుతం ఆంధ్ర ప్రభ ఆదివారం సంచ్కలో ' ఆరోగ్య భాగ్య చక్రం ' అను శీర్షిక నడుపుతున్నాను. ఇందులో జ్యోతిషం, ఆరోగ్యం కు సంబంధించి వ్యాసములు వస్తున్నాయి. సాక్షి దిన పత్రికకు పురాణం ప్రశ్నోత్తరములు నిర్వహిస్తున్నాను. మరి కొన్ని శీర్షికలు వార పత్రికలలో రాబోవుతున్నవి. సరళమైన హాస్యం, రుచించే సంవాదం నాకు ఇష్టమైనవి.

One thought on “‘నిన్న లేని అందమేదో’ (20)-వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ

  1. “వంటింటిలోంచి వినిపిస్తున్న ఏదో కొత్త ఆగంలా”, “విరిగిన పాలే కదా కళాఖండాలను తయారు చేసేది?”, “ఈ పిల్లవి అన్నీ వెర్రి చేష్టలే! ఒక వైపు వాన వస్తుంటే ఈ బట్టలు ఆరేయటం ఏమిటీ?”– kathaleamitoe, ii raataleamitoe, sruti minchi raagaana padutunnadi! tasmaat jaagrata!

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్ చిత్రం

You are commenting using your Google account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: