‘నిన్న లేని అందమేదో ‘(14)-వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ


ఆ పలెటూరులో దూరంగా ఒక గుట్ట మీద ఒక పెద్ద ఇల్లు ఉండేది. చాలా మంది ఆ ఇల్లు ఎవరో ఒక పెద్ద ఆఫీసరు గారిది అని చెబుతూ ఉండే వారు. వారానికి రెండు రోజులు ఒక పెద్దాయన వచ్చి అందులో ఉండే వాడు. ఏమి చేసే వాడో పెద్దగా తెలిసేది కాదు. గుడి దగ్గర ఉన్న సోమసుందరం ఆ రెండు రోజులూ ఆయనను దొర లాగా చూసుకుని పంపించే వాడు. సోమసుందరాన్ని చాలా సార్లు మా అమ్మ అడిగింది. అప్పుడు ఆమె మా తాతకి ముగ్గురు ఆడ పిల్లలలో పెద్ద పిల్ల. సోమసుందరం రక రకాలుగా చెప్పే వాడు.
‘ వాసంతీ, ఈ ఊరును పాలించే ఓరు ఆళ్లు. ఒస్తారు, పోతారు.’
‘ నువ్వెందుకు వెళతావు?’
‘ మరి నేనే కదా సూడాలి.’
‘ ఆయన ఏమి చేస్తాడు?’
‘ అరె! ఇప్పుడే కదా చెబుతా…నీకెందుకు పిల్లా? ఇక్కడ ఏదో ఓ పెద్ద ఫేక్టరీ కడతారుట.’
‘ ఈయన కట్టిస్తాడా?’
‘ మరి? రాళ్లు మోసి ఆయనెట్టా కడతాడు పిల్లా? మంచి దానివే!’
‘ అవునూ…’
‘ అవును?’
‘ ఆ ఇల్లు ఒక సారి లోపల చూపిస్తావా?’
‘ ఎందుకు పిల్లా?’
‘ నాకు చాలా ఇష్టం. ఎంత బాగుంటుందో!’
‘ అవునులే. ఇల్లు నిజంగానే చాలా బాగుంటుంది. కానీ పని వాళ్లు ఇల్లు తుడుస్తారు, ఎల్లిపోతారు. మన పని అంతే. నీకెందుకులే?’
‘ వద్దులే సోమూ.’
అలా వదిలిపెట్టేది కానీ ఎందుకో లోపలికి వెళ్లాలనీ, చూడాలనీ ఉండేది.ఒక రోజు ఆ ఇంటికి వెనుక వైపుకు నలుగురు అమ్మాయిలు కలసి వెళ్లారు.చెరువు గట్టు దగ్గర నుంచి చూస్తే ఒక కిటికీ కనిపించింది. అటు వైపు ఒక కురాడు కూర్చుని ఏదో వ్రాసుకుంటున్నాడు.
‘ నిన్నే చూస్తున్నాడు ‘
‘ కాదు. నిన్ను.’
‘ కాదు అసలు ఎవరినీ చూడటం లేదు. ఏదో వ్రాసుకుంటున్నాడు.’
‘ ఏమయ్యుంటుంది?’
‘ అడుగు.’
‘ సిగ్గు లేదు.’
‘ ఇక్కడంతా చాలా బాగుందీ, సెలయేరు, పిల్ల గాలీ, కొండలు, గుట్టలు…’
‘ అమ్మాయిలు!’
‘ నోరు ముయ్యి పిల్లా. సినిమాలు ఎక్కువయ్యాయి.’
‘ ఎవరికి వ్రాస్తున్నాడు?’
‘ వాళ్ల ఇంటికి.’
‘ జాగ్రత్తగా చూడు, వ్రాస్తున్నది ఉత్తరం కాదు.’
‘ మరి?’
‘ పేజీలు పేజీలు వ్రాస్తున్నాడు.’
‘ అమ్మో నవల!’
‘ నీకెలా తెలుసు?’
‘ చెరువు గట్టు చూస్తూ కిటికీ దగ్గర కూర్చున్న వారందరూ అలాంటి పనే చేస్తారు.’
‘ ఎవరు చెప్పారు?’
‘ నేను నవలలోనే చదివాను ‘
‘ ఈ నవలలు ఎవరి గురించో కాకుండా వాటి గురించే చెబుతాయి. నేను అందుకే చదవను.’
‘ మన స్కూల్లోనే కాదు.ఊళ్లో కాలేజీలో మాష్టారు కూడా అంతే! పాఠం తరువాత, తన పాట ముందు.’
‘ నిజమే! ఇతను మనల్ని చూస్తున్నాడు.’
‘ ఏ, ఇటు తిరగండి. మనం అటు తిరిగినప్పుడల్లా చూస్తున్నాడు.’
‘ నిన్ను ఎవరు తిరగమన్నారు?’
‘ తిరగకపోతే చూస్తున్నాడో లేదో తెలియటం లేదే!’
‘ అయినా కిటికీ అతనిది, కళ్ళు అతనివి ‘
‘ కిటికీలో కరెక్టుగా ఫ్రేములో ఫొటో కట్టినట్లున్నాడే…’
వాసంతి ఈ సారి జాగ్రతగా చూసింది.నిజమే! నొక్కుల జుట్టు,కళ్లజోడు, గొంగళిపురుగు మీసం, చక్కని నుదురు,చెక్కినట్లున్నాడు. ఏమి వ్రాస్తున్నాడో?
ఒక అమ్మాయి లేచి నిలబడింది.
‘ ఏమయిందే? నిన్ను పిలిచేశాడా?’
‘ ఊరుకోవే! లోపలికి వెళ్లాడు.’
అందరూ లేచారు. అటు తిరిగి చూశారు.మెల్లగా పరికిణీ కొద్దిగా పైకి పట్టుకుని దొంగ తనంగా పైకి ఎక్కారు. కిటికీ లోపలికి చూశారు.ఎంత పెద్ద ఇల్లో! టేబిలు మీద చాలా పెద్ద పుస్తకం ఒకటి. దాని పక్కన ఏవో కాగితాలు.ఒక కాగితం దగ్గరగా లాగింది వాసంతి…
‘ అదేదో పదమంటుంది
     పదం కాదు పాదం కదలనంటుంది
      నిన్న లేని అందమేదో నిలచి పొమ్మంటుంది
      ఎన్ని చోట్ల పొడిచినా ఈ కాగితం వదలనంటుంది…’

~~~***~~~

(తరువాయి భాగం త్వరలోనే!)

రచయిత: srikaaram

నేను తెలుగు, హిందీ, ఆంగ్ల భాషలలో కథలు, నవలలు, నాటకాలు రచిస్తాను. ప్రస్తుతం ఆంధ్ర ప్రభ ఆదివారం సంచ్కలో ' ఆరోగ్య భాగ్య చక్రం ' అను శీర్షిక నడుపుతున్నాను. ఇందులో జ్యోతిషం, ఆరోగ్యం కు సంబంధించి వ్యాసములు వస్తున్నాయి. సాక్షి దిన పత్రికకు పురాణం ప్రశ్నోత్తరములు నిర్వహిస్తున్నాను. మరి కొన్ని శీర్షికలు వార పత్రికలలో రాబోవుతున్నవి. సరళమైన హాస్యం, రుచించే సంవాదం నాకు ఇష్టమైనవి.

2 thoughts on “‘నిన్న లేని అందమేదో ‘(14)-వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్ చిత్రం

You are commenting using your Google account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: