‘ నిన్న లేని అందమేదో…'(5)-వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ


సామాన్యంగా సన్నని చారల చొక్కా తొడుక్కుంటే పెద్ద అధికారి అనో లేక మంచి స్థాయిలో ఉన్నవాడో అనేటట్లుగా కంపిస్తారని కాబోలు చాలా మంది స్ట్రైప్స్ షర్ట్ వాదుతూ ఉంటారు. దాని కింద డార్కు కలరు పాంటు తొడిగి ఇస్త్రీ మడతను జాగ్రత్తగా ముందుకు పెట్టి చిత్రంగా నడుస్తూ ఉంటారు. వీళ్లని చూసినప్పుడల్లా మా ద్గగరలో ఉన్న ఆసుపత్రిలోని రోగులు గుర్తుకొస్తూ ఉంటారు! వాళ్లకి ఇలాంటి చారల దుస్తులే ఇస్తారెందుకో. కాకపోతే వాలు కొద్ది సేపు పెద్ద వాళ్ల లాగా అనుకోవాలని వాళ్లకు ఇవి ఇస్తారేమో అనుకుంటూ ఉంటాను. ఎందుకో ఇష్టం లేకపోయినా అటువంటి చారల చొక్కా వేసుకుని మెల్లగా నడుచుకుంటూ దగ్గరలో ఉన్న చెరువు గట్టు వైపుకు వెళ్లాను. ముందుగా పైన ఉన్న చెట్టు మీదనుంచి ఏదో పిట్ట సూటిగా నా మీదనే రెట్ట వేసిందనుకున్నాను. కాలరు దగ్గర తడిగా అనిపించి అటూ ఇటూ చూశాను. ఇలాంటప్పుడు వెంటనే పైకి చూడకూడదని పెద్దలు చెబుతూ ఉంటారు. ఎందుకంటే ఆ పడేది రెండో ఇన్స్టాల్మెంట్ సూటిగా నోటిలోకో, కళ్లలోకో పడే అవకాశాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి.

కానీ ఇది చెట్టు మీద పిట్ట కాదనిపించింది. నీటిలోకి ఎవరో రాళ్లు విసురుతున్నట్లు అనిపించింది. ఇంతలోనే నా ప్రక్కన ఉన్న చెట్టు ప్రక్క నుంచి ఒక రాయి వచ్చి నీళ్లలోకి పడింది. చెట్టు ప్రక్కకు వచ్చి చూశాను. అదీ సంగతి! అక్కడ సిమెంటు బెంచీ మీద కూర్చుని లింగా ఊరకే ఒకటే రాళ్లు విసురుతున్నాడు.
‘ ఏమైంది లింగా?’
‘ సార్, రండి. ఏమీ తోచటం లేదు.’
‘ దానికి రాళ్లెందుకు? అసలే నీళ్లు మురికిగా ఉన్నాయి.’
‘ ఎవరైనా ఆపే వరకూ అలా విసురుదామనుకున్నాను సార్!’
ప్రక్కన కూర్చున్నాను. ‘ మంచోడివే! రంగాతో పోట్లాడావా?’
‘ లేదు సార్. అసలు ఈ మధ్య డాబా మీదకి వస్తే కదా?’
‘ ఛా! ‘
‘ అవును. ఏమయిందో తెలియదు. మా నాన్న కూడా అదోలా మాట్లాడుతున్నారు.’
‘ ఏమంటారాయన?’
‘ ఎక్కువగా ఆయన నేను భోజనం చేస్తున్నప్పుడే వచ్చి హాల్లో కూర్చుని ఒక చిన్న లెక్చర్ ఇస్తూ ఉంటారు.’
‘ ఉత్తప్పుడు కుర్రాళ్లు మరి తండ్రికి కనపడరు కదా?’
‘ …’
‘ అవునోయ్! అదే మరి నాకు తెలియకపోతే ఒక మాట! ఇంతకీ ఏమంటారాయన?’
‘ అన్ని పనులకూ ఒక సమయం, ఒక సందర్భం, ఒక అవస్రం ఉంటుంది!’
‘ కరెక్ట్!’
‘ ప్రస్తుతం నేను చదువు మీద శ్రధ్ధ చూపాలని సెలవిచ్చారు!’
‘ వెరీ గుడ్!’
‘ ఏమి వెరీ గుడ్ సార్? నేను బాగానే చదువుతున్నాను సార్. ఎందుకు నన్ను ఎత్తి పొడవాలి?’
‘ నిన్ను ఎత్తి పొడవటం కాదు లింగా పెద్ద వాళ్లు వాళ్ల అభిప్రాయాలను పార్టీ మేనిఫెస్టోలో జనరల్ గా చెప్పినట్లు చెబుతారు. వాటిని అలానే చదవాలి!’
‘ అవుననుకోండీ, కానీ నాకు అనుమానం గా ఉంది.’
‘ తప్పు. ఏమీ తెలియకుండా రంగనాయకి మీద అనుమాన పడటం చాలా తప్పు!’
‘ మీరుండండి సార్! నాకు రంగనాయకి మీద అనుమానం లేదు. మా నాన్నకి మేము కలసి మాట్లాడుకోవటం అంతగా నచ్చినట్లు లేదు.’
‘ నో లింగా. పొరబాటు పడుతున్నావు. ఇది చదువుకునే వయసు. అందు చేత వారు ఒక స్టాండు ముందే తీసుకుంటున్నానని చెబుతున్నారు. తెలుగు సినిమాలో లాగా కాలేజీకి వెళ్లటం పెళ్లి కోసమనో లేక అక్కడకొచ్చిన అందరూ సినిమా చివరికి పెళ్లిళ్లు చేసుకుని సెటిల్ అయిపోవాలనో కాదు.అర్థమయిందా?’
‘ నిజమే! సినిమాలో చదువుకుంటున్నట్లు ఎవరూ చూపరు సార్. కాకపోతే కాలేజీలలో ఈ గోలకి అస్సలు ఎవరి దగ్గరా సమయం ఉందదు! పీకలకి ఉరి వేసినట్లు ఉంటాయి మా చదువులు! కానీ…’
‘ చెప్పు లింగా. నీకు ఎక్కడో బాధగా ఉంది. కానీ భయపడకు. చూశవూ, బాధపడటంలో తప్పు లేదు. భయపడకూదదు!’
‘ నా వల్ల రంగా స్వాతంత్ర్యం కోల్పోయిందేమోనని చింత!’
‘ శభాష్! ఇదే తెలుగు వాడి అసలు సిసలైన లక్షణం. తనకు కావలసినది మరొకరి వైపు నుంచి మాట్లాడతాడు!’
‘ అన్యాయం సార్! నాకు రంగా మీద….’
‘ మీద?’
‘ నో! మీరు నన్ను ఏడిపిస్తున్నారు. నేను చెప్పను.’
‘ చెప్పకు. మరి కొన్ని రాళ్లు అందులో వెయ్యి. తరువాత మాట్లాడదాం!’
‘ అసలు ఈ వయసులో అమ్మయిల జోలికి వెళ్లకూడదా? కరెక్ట్ గా చెప్పండి!’
‘ గుడ్ క్వెష్చన్!. అమ్మయిల జోలికి ఎప్పుడు వెళ్లాలి? నో కాంప్రమైస్! ఇప్పుడే!’
అతను లేచాడు.
‘ అరే. దూకుతావా? వద్దు. లింగా, ఈ కళ్లజోడు ఉంది చూశావా ‘
‘ తుడుస్తాను. ‘
‘ వద్దు. లోకాని చూసినదని నువ్వనుకుంటున్నావు. కాదు. లోకమంతా ఇందులో ఏముందోనని చూస్తారు.’
‘ ఎందుకు సార్?’
‘ నిజం, న్యాయం-రెండూ ఒకే మాటలో నేను ఎలా చెప్పగలుగుతానా అని!’
‘ ఛా!’
‘ కరెక్ట్! ‘
‘ ఇంతకీ అమ్మయిల…’
‘ ఆ! నీకు ఏది ఇష్టం, నాకు ఏది ఇష్టం అనుకునే వయసులో ఇష్టంగా ప్రేమించాలి లింగా! ఈ లోకాన్ని ఒక ప్రేమికునిలా గట్టిగా కౌగిలించుకోవాలి. దటీస్ లైఫ్! నీకు ఏమి తింటే పడదు, నాకు ఏ మందు వేసుకోకపోతే నిద్ర పట్టదు అనే వయసులో ప్రేమించి చేయగలిగింది ఏమీ లేదు!’
‘ సార్! నిజం చెప్పారు. రేపే ఈ మాట మా నాన్నకు చెబుతాను.

నేను ఆలోచించే లోపే బైక్ స్టార్ట్ చేసి వెళ్లిపోయాడు. ఏమిటీ తొందర? ఏమో అనుకున్నాను…

~~~***~~~

కొన్ని రోజులవరకూ లింగం నన్ను కలవలేదు. ఏమయ్యుంటుందా అని ఆలోచిస్తుండగా ఒక రోజు ఫోను మ్రోగింది.
‘ సార్, నేను లింగం!’
‘ వెరీ ఘూద్. ఛేఫ్ఫూ.’
‘ వెరీ గుడ్ కాదు సార్. ఆస్పత్రిలో ఉన్నాను.’
‘ అయ్యో ఏమైంది?’
‘ చారల చొక్కా, చారల పాంటూ తొడిగి ఇలా పడుకుని ఉన్నాను.’
‘ ఎక్కడ పడ్డావు?’
‘ ప్రేమలో!’
‘ ఛా!’
‘ అవును సార్. మీరు చెప్పిన మాట నాన్నకి ఎలా చెప్పాలా నుకుంటూ పడుకున్నాను. ఆ రాత్రి నిద్రలోనే నడిచానని చెబుతున్నారు అందరూ. నాన్న వచ్చి పట్టుకున్నారు. నేను-పెళ్లి అనేది నీకేది ఇష్టం, నాకేది ఇష్టం అనుకునే సమయంలో చేయాలి. నీకేది పడదు, నేను ఏ టైం లో ఏ మందు వేసుకోవాలో అని మాట్లాడే సమయం లో కాదు-అన్నానుట.’
‘ అంటే అన్నావు, ఆ తరువాత?’
‘ ఇంకేముంది? మర్నాడే ఒక డాక్తర్ దగ్గరకు తీసుకుని వెళ్లారు. ఆయన కొన్ని పరీక్షలు చేశాడు. సిలిండర్ అంత సిరింజుతో ఒక ఇంజక్షన్ చేసి ఇలా పడుకో పెట్టారు.’
‘ రోగ నిర్ధారణ జరిగిందా?’
‘ నాకు ఏ రోగమూ లేదు సార్. జనాలు వస్తున్నారు, పోతున్నారు.’
‘ మీ నాన్న ఏమి చేస్తాడు?’

‘ మా నాన్న ఆడిటర్ సార్. చిన్న పాయింటు దొరికితే చాలు చాలా పెద్ద రిపోర్టు వ్రాస్తారు. ఈ డాక్టర్ ఆయనకు, మాకు ఉచితంగా సేవలందిస్తాడు. పైగా…’
‘ పైగా?’
‘ ఈ మధ్య యువకుల మీదా, యువతుల మీదా , వారి మనస్తత్వాల మీద పిచ్చి పిచ్చిగా రిసర్చ్ చేస్తున్నాడు సార్!’

‘ భయ పడకు లింగా! నేను మొన్న కూడా చెప్పాను. బాధ పడటంలో తప్పు లేదు!’
‘ నేను భయపడటం లేదు సార్. ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఒక భ్యుదయ యువకుడిని ప్గొట్టుకుంటోందని బాధ పడుతున్నాను…’
‘ శభాష్! దట్ ఈస్ ద స్పిరిట్! ‘
‘ సార్! ఆంటీ మీరు జాగ్రత్తగా ఉండండి. అప్పుడప్పుడు నన్ను తలచుకోండి!’
‘ తప్పకుండా లింగా! కాకపోతే నువ్వు తొందర పడుతున్నావు. ఇంకా ఏమీ కాలేదు.’
‘ అయ్యేందుకు ఏమీ మిగలలేదు సార్. మొన్న జూనియర్ డాక్తర్ వచ్చి ఒక్కొక్క అవయవాన్నీ ఎందుకో కదిలించి నర్స్ వైపు చూసి తల అడ్డంగా తిప్పాడు. ఆమె అవునన్నట్లు తలూపింది సార్!’
‘ అదేవన్నమాట?’
‘ నేను రాను. రిపోర్టు వస్తుంది.’
‘ పోనీలే లింగా! భావి ప్రేమికులకీ, ఈ మర మనుషులు తిరిగే మరుభూమికీ, ఒక సంచలనాన్ని సృష్టించగలిగిన ఒక మహాత్ముని లాగా మిగిలిపోవటమే కాకుండా ఈ సమాజానికి కొన్ని మందులు కనిపెట్టేందుకు ఉపయోగపడినవాడివవుతావు!’
‘ సార్? మరల ఏదో బాటిల్ పట్టుకుని ఎవరో వస్తున్నారు. నన్ను చూస్తే మీకేమనిపిస్తోంది సార్?’
‘ బల్లి నోటిలో ఇరుక్కుని సగం చచ్చి పూర్తిగా చావబోతున్న బొద్దింక లాంటిదని అభివర్ణించాచ్చును లింగా! ఇది కేవలం అకాదమిక్ గా చెబుతున్న విషయం. మరోలా అనుకోవద్దు.’
‘ అనుకునేందుకు ఏమీ లేదు…అరే…’
ఫోన్ కట్ అయిపోయింది. పాపం ఇంజెక్షన్ ఇచ్చారనుకున్నాను. ఇంతలో మరల మ్రోగింది.
‘ సార్!’
‘ యస్ లింగా. గో ఆన్! నొప్పి ఎలా ఉంది?’
‘ పడ్డ వాడు చెడ్డవాడు కాడు సార్, నాకు పునర్జన్మ వచ్చింది.’
‘ ఛా!’
‘ అవును సార్! కిటికీ అద్దం బయట ఒక పెయింటింగులా రంగనాయకి నిలబడి ఉంది సార్! ‘
‘ వెరీ గుడ్!’
‘ నా కోసం భోజనం తెచ్చినట్లుంది!’
‘ అద్దీ! దటీస్ లింగా! నీ పంట పండింది. అమ్మాయి భోజనం తెచ్చిందంటే తిరుగులేదు…’
‘ సార్, నా పుట్టిన రోజు మార్చేసుకుంటున్నాను!’
‘ ఎందుకు?’
‘ ఈ రోజే ఇక నుంచీ నా పుట్టిన రోజు. దేవుడున్నాడు!’
‘ కరెక్ట్!’

~~~***~~~

(తరువాయి భాగం త్వరలోనే!)

రచయిత: srikaaram

నేను తెలుగు, హిందీ, ఆంగ్ల భాషలలో కథలు, నవలలు, నాటకాలు రచిస్తాను. ప్రస్తుతం ఆంధ్ర ప్రభ ఆదివారం సంచ్కలో ' ఆరోగ్య భాగ్య చక్రం ' అను శీర్షిక నడుపుతున్నాను. ఇందులో జ్యోతిషం, ఆరోగ్యం కు సంబంధించి వ్యాసములు వస్తున్నాయి. సాక్షి దిన పత్రికకు పురాణం ప్రశ్నోత్తరములు నిర్వహిస్తున్నాను. మరి కొన్ని శీర్షికలు వార పత్రికలలో రాబోవుతున్నవి. సరళమైన హాస్యం, రుచించే సంవాదం నాకు ఇష్టమైనవి.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్ చిత్రం

You are commenting using your Google account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: