‘నిన్న లేని అందమేదో…’-వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ


నా ఎదురుగా ఒక అందమైన కుర్రాడు కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆ హోటల్ లో ఏది అడిగినా చాలా మెల్లగా, తీరికగా తీసుకుని వస్తున్నారు. అ కుర్రాడు దాదాపు గంట సేపు మెనూ చదివి ఆర్డర్ చెప్పి చేతులు కట్టుకున్నాడు. ఎందుకో తనలో తఓ లేక నన్ను చూసో ఊరకే ముసి ముసి నవ్వులు నవ్వుకుంటున్నాడు. ఎందుకైనా మంచిదని నా గుండీలు చెక్ చేసుకున్నాను. నన్ను చూసి కాదని అర్థమైనది. ఆపుకుందామనుకుంటాడు, వల్ల కాక మరల నవ్వుతునాడు.
‘ఎందుకయ్యా నవ్వుతున్నావు? ‘ అని అడిగాను.

కొద్దిగా కళ్లు పెద్దవి చేశాడు.’ వద్దు సార్, చెబితే బాగుండదు ‘
‘ అరే, చెప్పవయ్యా, పరవాలేదు, నేను నవ్వుకుంటాను కదా?’
‘ ఏమీ లేదు సార్. ఎందుకో మీకు చెప్పాలని ఉంది ‘
‘ వెరీ గుడ్. చెప్పు ‘
‘ నిన్ననే జీవితంలో మొదటి సారి లుంగీ తొడిగాను సార్ ‘
‘ శభాష్! అది నిజమైన ఉత్సవం! అయితే ఈ బిల్లు నువ్వే కట్టేస్తావన్నమాట! ‘
‘ అన్యాయం సార్! ‘
‘ అదేమిటి! పార్టీ ఇవ్వాలి మరి! ‘
‘ లుంగీ కట్టినందుకు పార్టీ అడగటం అన్యాయం సార్! పైగా మీరెవరో నాకు తెలియదు! ‘
‘ మంచి వాడివే! రేపు పెళ్లి చేసుకుంటావు. ఎవరెవరో వస్తారు. అందరినీ జీవితాంతం గుర్తు పెట్టుకుంటావా? నో! అయినా వాళ్లు ఏవేవో తిని వెళ్లి పోతారు. ఒక్కో సారి మీ ఆవిడే నిన్ను మరచిపోతుంది! ‘
‘ అన్యాయం సార్! ‘
‘ పొనీలే వదిలేయి. బిల్లు ప్రక్కన పెట్టు. ఇంతకీ ఏమి జరిగింది? ‘
‘ లుంగీ కట్టాను సార్! ‘
‘ వెరీ గుడ్! ‘
‘ ఇందులో గుడ్ బాడ్ ఏమున్నాయి సార్? ‘
‘ అరే! ఎంతమందికి చీరె కట్టటం వచ్చు? కేవలం చుట్టుకుంటారు. ఎంతమందికి చక్కగా లుంగీ కట్టటం వచ్చు? అది కూడా ఒక కళే! నువ్వు కట్టావు అంటే ఆ వయసు, ఆ ప్రాయం నీకు వచ్చాయి…ఒక వసంతంలోకి అడుగు పెట్టావు మరి. అద్దీ! అందుకన్నమాట వెరీ గుడ్ అన్నది. ముందుకెళ్లు ‘

‘లుంగీ కట్టుకుని ముందు గదిలో నేల మీద పడుకున్నాను సార్.నేను అలానే పడుకుంటాను. నాకు అది ఇష్టం ‘
‘ గుడ్. దిండు వాడకుండా ఉంటే మరీ మంచిది. రక్త ప్రసారం బాగుంటుంది.’
‘ అర్థరాత్రి తరువాత ఎవరో వచ్చినట్లున్నారు. మా అమ్మ నన్ను లేచి మరో గదిలోకి వెళ్లమంటున్నది.’
‘ ఎవరొచ్చారు?’
‘ ఏమో సార్, దూరపు బంధువులు. భార్యా భర్తలు-పెద్ద వళ్లు, ఒక అమ్మాయి!’
‘ శభాష్! అమ్మాయి బాగుందా?’
‘ నిజంగానే చాలా బాగుంది సార్. కాకపోతే నేను లేవాలంటే ఇబ్బంది. దుప్పటి కప్పుకుని కూర్చున్నాను. లుంగీ ఊడిపోయింది లోపల!’
‘ ఓహో! వెరీ గుడ్! మరెలా? అమ్మాయి…’
‘ అమ్మాయి వాళ్ల అమ్మ చాటునుంచి ఓరగా చూస్తోంది సార్.’
‘ గుడ్. అసలు నీకు ఓ సంగతి చెప్పాలో! అమ్మయిలు ఓర కంట చూసినప్పుడు ఇంకా బాగుంటారు!’
‘ ఛా!’
‘ అవును. ఇంతకీ అమ్మాయికి అర్థమైనట్లు అనిపించిందా?’
‘ ఏమో సార్. అర్థమైనదో ఏమో నాకు తెలియదు. అమ్మ ఒకటే గోల. లేవమంటుంది. అమ్మాయి అరనవ్వు నవ్వుతోంది ఒక ప్రక్క. నాకు చెమట్లు!’
‘ వెరీ గుడ్! అమ్మాయిలతో అదే సమస్య! అర నవ్వులో పూర్తి కథ చెబుతారు…’
‘ కరెక్ట్!’
 ‘ ఇంతకీ ఏమి చేశావు? ‘
‘ ఏముంది సార్! నేను ఇంకా నిద్రలో ఉన్నానని అందరూ అనుకుని నా పేరు మరి మరీ అనటం మొదలు పెట్టారు.’
బేరర్ వచ్చి ప్లేట్లు పెట్టి ఎందుకో మరో అరనవ్వు నవ్వి వెళ్లి పోయాడు.
‘ ఏమి చేశావు? ‘
‘ దిష్టి బొమ్మలా అలానే లోపల సద్దుకునే ప్రయత్నం చేస్తూ వెర్రి వాడిలా చూస్తున్నాను. వచ్చిన పెద్ద మనిషి కదలడు. నేనో నువ్వో తేల్చుకుంటాను అన్నట్లు నడుము మీద చేతులు పెట్టాడు. ఆవిడేమో ఈ మధ్య కుర్రాళ్లు ఇంతే…అనేసింది. రాత్రంతా ఏవేవో దిక్కుమాలినవన్నీ చదువుతారు, పడుకోరు. ఎవరైనా లేపితే ఇలా ఇదిగో దయ్యం పట్టిన వాళ్లలా వ్యవహారం’
‘ బాగుంది. నీళ్లు చల్లారా?’
‘ ఓ, అదీ జరిగింది. జీవితంలో ఇలాంటిది ఎవరికీ జరగకూడదు సార్!’
‘ నో, బి బ్రేవ్ మై బాయ్, దీనినే క్రైసిస్ మేనేజ్మెంట్ అంటారు. ఇంతకీ ఏమి చేశావు?’
‘ కొంత సేపు చూస్తూ ఉండిపోయాను. చేసేది ఏముంది?’
‘ కరెక్ట్. మంచి పని చేశావు. అన్ని విషయాలలో మనం ఏదో చేయగలం అనేది తప్పు. కొన్ని చూడాలి. అంతే! కాలం కాకరొత్తు మీద నిప్పు లాంటిది. మనం ఎంత నిప్పోలమైనా కేవలం చూడాలి అంతే. ముట్టుకోకూడదు. అలా చూడటం వలన నీకు మంచిదే జరిగి ఉంటుంది.’
‘ లేదు సార్! లోపల ఎంత లుంగీని ముడి వేయాలనుకున్నా అవటం లేదు. అసలు నిలవనిదే!’
‘ పోనీలే! చాలా మందికి కొన్ని సందర్భాలలో గుడ్డ ఊడిపోవటం సహజం. నీకూ అదే జరిగింది. కాకపోతే అమాయిని ఒక కంట కనిపెట్టావా?’
‘ ఇంకేమి కనిపెడతాను సార్? నన్ను లేపే ప్రయత్నంలో దుప్పటీ లాగటం ప్రారంభించారు!’
‘ఛా!’
‘ ఇంకేముంది? నేను రెండు చేతులూ పైకి పెట్టి ద్రౌపదిలా అరుద్దామనుకున్నాను! కాని ఘోరం జరిగేది సార్!’
‘ కరెక్ట్. మరి పీకల మీదకి వచ్చాక ఎలా స్పందించావు?’
‘ ఏమిటి? స్పందన? భలే వారే. మానభంగం సమయంలో స్పందించటం ఏమిటి? మరల నేలకు వాలిపోయి దుప్పటిని ఉన్న బలంతో గట్టిగా పట్టుకున్నానూ
 ‘ ఎంత మంది లాగారు?’
‘ అప్పటికి మా ఇంటి వాళ్లే పూనకం వచ్చిన వాళ్ల లాగా పూనుకుని ఉన్నారు. వాళ్ల వల్ల కాకపోతే ఆ వ్చ్చిన పెద్ద మనిషి ఒక చేయి వెయ్యటానికి సిధ్ధ పడ్డాడు!’
‘ వెరీ గుడ్!’
‘ ఏంటి సార్ వెరీ గుడ్! నాకు ఇంత జరుగుతుంటే…’
‘ ఆ… అది కాదు.ఆయనకు సహాయ పడే నైజం ఉన్నందుకు సంతోషించాను. అంతే! ఇంతకీ…’
‘ మీరన్నట్లు కాకరొత్తు మీద నిప్పు జరిగిపోతోంది.’
‘ కరెక్ట్!’
‘ ఒక విలక్షణమైన ఆలోచన పువ్వొత్తులా మెరిసింది ‘
‘ శభాష్! ఏమి చేశావు?’
‘ ఏముంది? ఆ దుప్పటిని ఒక్క సారి ఒక ప్రేమికునిలా వొళ్లంతా చుట్టుకున్నాను. దానితో పాటుగా దొరలి దొరలి అలాగే హాల్లోకి జారిపోయి అలాగే బెడ్ రూం లోకి పరుగు తీశాను.’
‘ అంటే దుప్పటీనే ప్రేమికునిలా కప్పుకున్నావు!’
‘ కరెక్ట్! సరీరాన్ని అలా స్పందింప చేశాను ‘
‘ గుడ్!వాళ్లు ఏమి చేశారు?’
‘ వాళ్లు కబడ్డీ ఆడుతున్నట్లు వెంట వచ్చి ఎందుకో నేను దుప్పటీతో నిలబడగానే ఎక్కడ వారు అక్కడే ఆగిపోయారు. వాళ్ల మొహాలు గుర్తుకొచ్చినప్పుడల్లా ఇలా నవ్వొస్తున్నది సార్!’
‘ భలే ఉంది. ఇంతకీ నీ పేరేమిటి నాయనా?’
‘ లింగం సార్. నిన్ననే లుంగీ కట్టాను!’
‘ గుడ్! మరి అమ్మాయి…’
‘ అమ్మాయి ఈ రోజు పొద్దున్నే పలకరించింది.’
‘ వమ్మో! ఏమందేమిటి?’
‘ రాత్రి దుప్పటీ వేషంలో చూసి బుధ్ధుడిలా ఊహించుకుందట!’
‘ కంగ్రాచులేషన్స్!’
‘ ఎందుకు సార్?’
‘ బుధ్ధిమంతుడవని ముద్ర వేసేసింది!’
‘ అది కాదు సార్! దుప్పటి లోంచి నా మొహం ఒక్కటే బయట ఉండి అలా కనిపించానట! నా బాధ అంతా చెప్పాను. విని నవ్వింది.’
‘ నవ్వినప్పుడు ఎలా ఉంది?’
‘ అర నవ్వే పూర్తి కథ చెబితే పూర్తి నవ్వు పద్యాలే పాడినట్లు ఉంది సార్!’
‘ శభాష్! ఇంకా ఏమైనా మాట్లాడారా?’
‘ పెద్దగా లేదు సార్. కాకపోతే చాలా చిత్రమైన కబుర్లు చెప్పింది సార్. ఎందుకో మీతో పంచుకోవాలని అనిపిస్తున్నది!’
‘ వెరీ గుడ్! పంచినదే పంచామృతం! పైగా మన కథ పంచెతో ప్రారంభమైనది. నువ్వేమి అనుకున్నా నాకు మాట్లాడటం అంటే చాలా ఇష్టం. మాట్లాడేవాళ్లంటే మరీ ఇష్టం. మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడే వాళ్లంటే మరీ ఇష్టం. చూశావూ, నేను మళ్లీ మాట్లాడుతాను!’
ఆ అబ్బాయి లేచాడు.
‘ అదేమిటి?’
‘ లేదు సార్. ఉండండి. ఈ బిల్లు కట్టేస్తాను. ఆ అమ్మాయి చెప్పినవి మరో రోజు చెబుతాను. ఎందుకో మీరు నాకు మంచి సలహాలివ్వగలరని అనిపిస్తున్నది.’
‘ అనిపించటం కాదు. నీకు కనిపిస్తున్నది నిజం. నేను జీవితంలో సలహాలు తప్ప ఎవరికీ ఏమీ ఇవ్వలేదు. ఇవ్వలేను కూడా! సీయు!’

~~~***~~~

(తరువాయి భాగం త్వరలోనే!)

రచయిత: srikaaram

నేను తెలుగు, హిందీ, ఆంగ్ల భాషలలో కథలు, నవలలు, నాటకాలు రచిస్తాను. ప్రస్తుతం ఆంధ్ర ప్రభ ఆదివారం సంచ్కలో ' ఆరోగ్య భాగ్య చక్రం ' అను శీర్షిక నడుపుతున్నాను. ఇందులో జ్యోతిషం, ఆరోగ్యం కు సంబంధించి వ్యాసములు వస్తున్నాయి. సాక్షి దిన పత్రికకు పురాణం ప్రశ్నోత్తరములు నిర్వహిస్తున్నాను. మరి కొన్ని శీర్షికలు వార పత్రికలలో రాబోవుతున్నవి. సరళమైన హాస్యం, రుచించే సంవాదం నాకు ఇష్టమైనవి.

One thought on “‘నిన్న లేని అందమేదో…’-వేదాంతం శ్రీపతి శర్మ

  1. ” లింగం సార్. నిన్ననే లుంగీ కట్టాను!”
    :)) :)) హ హహహ్హ! బావుంది మాష్టారు!

    “అనిపించటం కాదు. నీకు కనిపిస్తున్నది నిజం. నేను జీవితంలో సలహాలు తప్ప ఎవరికీ ఏమీ ఇవ్వలేదు. ఇవ్వలేను కూడా! సీయు!”

    ఇది కూడా సూపర్! :)) :))

    ఈ ఎపిసోడ్ ఆద్యంతం బావుంది – కాపి కొట్టేద్దున!? అహ! ఎవరన్నా సినిమా చాన్స్ ఇస్తే!

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్ చిత్రం

You are commenting using your Google account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: